| Setna rocznica urodzin Matki Teresy |
Gdyby żyła miałaby dziś 100 lat. Ciągle pozostaje w żywej pamięci świata i nikomu na świecie nie trzeba przypominać kim była ta niepozorna kobieta w białym sari z charakterystycznymi błękitnymi paskami i z nieustannym przyjaznym uśmiechem na pooranej zmarszczkami twarzy.
„Matka Teresa była darem dla Kościoła i świata” – powiedział Jan Paweł II na wiadomość o jej śmierci. 19 października 2003 r. ogłosił ją błogosławioną.
Agnes Gonxha Bojaxhiu urodziła się 26 sierpnia 1910 r. w Skopje, w katolickiej rodzinie albańskiej. Mając 18 lat wstąpiła do irlandzkiego zgromadzenia loretanek. Przeżyła w tym zgromadzeniu 20 lat, większość na misji w Indiach, które stały się jej nową Ojczyzną.Tam własnie, w 1948 r. podjęła decyzję o założeniu własnej wspólnoty zakonnej. Wyjaśniła to prostymi słowami: "Bóg mnie wezwał". Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w dwa lata później, 7 października 1950 r., w dniu Matki Bożej Różańcowej. Matka Teresa z kilkoma dziewczętami osiedliła się w jednej z dzielnic nędzy w Kalkucie. Ich dom wkrótce stał się „ostatnią deską ratunku” dla najbiedniejszych z biednych.
Misjonarki Miłości – obok zakonnych ślubów ubóstwa, czystości i posłuszeństwa – zobowiązują się także do służby najuboższym, pozbawionym wszelkiej opieki, bezdomnym i chorym, w tym zarażonym wirusem HIV, więźniom. Umierającym biedakom siostry zapewniają opiekę i warunki godnej śmierci. Opiekują się też dziećmi, umożliwiając im naukę w szkołach i pobyt w domach dziecka. Strojem zakonnym sióstr jest białe sari z trzema błękitnymi lamówkami – takie, jakie noszą w Indiach ubogie kobiety. Ten strój pomaga im utożsamiać się z cierpiącymi.
Teresa Sotowska / Kalkuta
Agnes Gonxha Bojaxhiu urodziła się 26 sierpnia 1910 r. w Skopje, w katolickiej rodzinie albańskiej. Mając 18 lat wstąpiła do irlandzkiego zgromadzenia loretanek. Przeżyła w tym zgromadzeniu 20 lat, większość na misji w Indiach, które stały się jej nową Ojczyzną.Tam własnie, w 1948 r. podjęła decyzję o założeniu własnej wspólnoty zakonnej. Wyjaśniła to prostymi słowami: "Bóg mnie wezwał". Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w dwa lata później, 7 października 1950 r., w dniu Matki Bożej Różańcowej. Matka Teresa z kilkoma dziewczętami osiedliła się w jednej z dzielnic nędzy w Kalkucie. Ich dom wkrótce stał się „ostatnią deską ratunku” dla najbiedniejszych z biednych.
Misjonarki Miłości – obok zakonnych ślubów ubóstwa, czystości i posłuszeństwa – zobowiązują się także do służby najuboższym, pozbawionym wszelkiej opieki, bezdomnym i chorym, w tym zarażonym wirusem HIV, więźniom. Umierającym biedakom siostry zapewniają opiekę i warunki godnej śmierci. Opiekują się też dziećmi, umożliwiając im naukę w szkołach i pobyt w domach dziecka. Strojem zakonnym sióstr jest białe sari z trzema błękitnymi lamówkami – takie, jakie noszą w Indiach ubogie kobiety. Ten strój pomaga im utożsamiać się z cierpiącymi.
Teresa Sotowska / Kalkuta
liczba odsłon: 1189 | dodano: 2010-08-28 18:21:24
Tweetnij
Profil na FB
