| Św. Maksymilian Maria Kolbe |
Rajmund Kolbe urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli koło Łodzi, w ubogiej ale bardzo pobożnej rodzinie. Gdy miał 12 lat ukazała mu się Maryja trzymająca w ręku dwie korony: białą, symbolizującą czystość i czerwoną – męczeństwo.
W 1910 r. Rajmund rozpoczął nowicjat u franciszkanów przyjmując imię Maksymilian. Śluby wieczyste złożył w 1914 r. przyjmując imię Maria. Był wybitnie zdolny. Studiował w Krakowie i w Rzymie uzyskując doktorat z filozofii i teologii. Interesował się też matematyką. W 1917 r. w Rzymie założył Rycerstwo Niepokalanej – stowarzyszenie apostolstwa na rzecz nawrócenia przeciwników Kościoła.
Po powrocie do Polski w 1919 r. zaczął rozwijać stowarzyszenie i wydawać miesięcznik „Rycerz Niepokalanej”. Pismo rozwijało się dynamicznie. Jego nakład w 1939 r. liczył aż 750 tys. egzemplarzy. W 1927 r. o. Kolbe otrzymał od księcia Druckiego Lubeckiego 5 morgów pola koło Warszawy. Tam powstał Niepokalanów, który stał się największym klasztorem katolickim na świecie – we wrześniu 1939 r. było tam ok. 700 zakonników i kandydatów. W latach 1931- 1935 Maksymilian prowadził misje w Japonii, po czym powrócił, by kierować Niepokalanowem.
W czasie okupacji o. Kolbe zorganizował w Niepokalanowie ośrodek pomocy dla okolicznej ludności. Aresztowany został w lutym 1941 r. W maju 1941 r. trafił do obozu w Auschwitz. Otrzymał numer 16670. Pod koniec lipca z bloku, w którym przebywał uciekł jeden z więźniów. W ramach represji podczas specjalnego apelu wybrano 10 ofiar, które zginąć miały śmiercią głodową. Wśród nich znalazł się Franciszek Gajowniczek, mąż i ojciec. O. Kolbe wystąpił z szeregu prosząc, by mógł za niego ponieść śmierć. W bunkrze głodowym podnosił na duchu swoich towarzyszy. Zmarł 14 sierpnia dobity zastrzykiem fenolu. Został beatyfikowany w 1971 r. przez Pawła VI a kanonizowany przez Jana Pawła II 10 października 1982 r.
Po powrocie do Polski w 1919 r. zaczął rozwijać stowarzyszenie i wydawać miesięcznik „Rycerz Niepokalanej”. Pismo rozwijało się dynamicznie. Jego nakład w 1939 r. liczył aż 750 tys. egzemplarzy. W 1927 r. o. Kolbe otrzymał od księcia Druckiego Lubeckiego 5 morgów pola koło Warszawy. Tam powstał Niepokalanów, który stał się największym klasztorem katolickim na świecie – we wrześniu 1939 r. było tam ok. 700 zakonników i kandydatów. W latach 1931- 1935 Maksymilian prowadził misje w Japonii, po czym powrócił, by kierować Niepokalanowem.
W czasie okupacji o. Kolbe zorganizował w Niepokalanowie ośrodek pomocy dla okolicznej ludności. Aresztowany został w lutym 1941 r. W maju 1941 r. trafił do obozu w Auschwitz. Otrzymał numer 16670. Pod koniec lipca z bloku, w którym przebywał uciekł jeden z więźniów. W ramach represji podczas specjalnego apelu wybrano 10 ofiar, które zginąć miały śmiercią głodową. Wśród nich znalazł się Franciszek Gajowniczek, mąż i ojciec. O. Kolbe wystąpił z szeregu prosząc, by mógł za niego ponieść śmierć. W bunkrze głodowym podnosił na duchu swoich towarzyszy. Zmarł 14 sierpnia dobity zastrzykiem fenolu. Został beatyfikowany w 1971 r. przez Pawła VI a kanonizowany przez Jana Pawła II 10 października 1982 r.
liczba odsłon: 1322 | dodano: 2010-08-13 21:53:01
Tweetnij
Profil na FB
