Idąc za słowami, jakie wielokrotnie były powtarzane podczas przedstawienia: Troska ukojeniem, wiara wzmocnieniem, mądrość błogosławieństwem, jestem skłonna napisać, że niekiedy prosty i krótki przekaz słowotwórczy jest w stanie bezpośrednio trafić w odbiorcę. Widziałam zaangażowanie ze strony aktorów, widziałam jak reagowała publiczność na treść przedstawienia. Teatralny cel został osiągnięty.

„POKUTNIK” zwrócił szczególną uwagę na takie hasła jak: Sprawiedliwość, Cierpienie oraz Sumienie. Okazuje się, że młodzi ludzie chcieli zgromadzonej publiczności przedstawić ich formę interpretacji rzeczywistego misterium nad samotnością, jako ludzką wędrówkę w kierunku dobra, odwagi i przebaczenia. Znalazłem w ciemnościach człowieka… Kto woła w ciemności, ten naszym bratem… Jeżeli cisza może stać się ukojeniem, a szczerość rozgrzeszeniem, może warto by było chociaż przez moment zastanowić się nad tym, czym we współczesnym świecie jest umiejętność słuchania oraz odpowiadania. Drobne gesty wyciągnięte w kierunku słabego człowieka, mogą zaowocować tak bezcennym prezentem, jakim jest dobro, szacunek oraz potrzeba bliskości…

Komentarze